Kolacja degustacyjna w Tamce 43

 Usytuowana w modernistycznym budynku Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina na przeciwko pałacu Ostrogskich, Tamka 43 wydaje się być skazana na serwowanie przaśnych dań, budujących stereotypowy obraz kuchni polskiej wśród zagranicznych turystów, odwiedzających muzeum. Nic z tych rzeczy. Chef kuchni, Robert Trzópek, rzeźbi na talerzu dania, których nie można nazwać ani staropolskimi ani ciężkimi, a fakt, że po 7-daniowej kolacji degustacyjnej nie wyszłam zapchana mówi sam za siebie. Tamkę 43 opuściłam ze wspomnieniem prawdziwej burzy smaków, zaprezentowanej w eleganckiej, nowoczesnej i wręcz minimalistycznej formie. Każde z zaserwowanych dań było na swój sposób wyjątkowe:

Amuse-bouche - Sałatka z owoców cytrusowych z wodą imbirową i pianką limonkową

Prawdziwa bomba smaków zamknięta w małym słoiczku, w której widać wyraźną inspirację popularną bubble tea. Jako, że nie przepadam za silnym aromatem imbiru, dla mnie całość była nieco zbyt intensywna. Wmawiam sobie jednak, że imbirowa terapia była konieczna, by nieco oczyścić moje kubki smakowe przed rozpoczęciem właściwej degustacji. 

Pieczywo

Świetna restauracja z fatalnym pieczywem -  niesmacznymi bułkami i chlebem przypominającym supermarketowe twory typu fitness o dwóch latach przydatności do spożycia. Rozumiem, że pieczywo jest tylko "czekadełkiem", ale wolałabym czekać na danie główne, zagryzając smaczny chleb. Duży minus. Pieczywo podobno jest wypiekane na miejscu. Nie jestem ekspertem, ale upiekłam setki chlebów, a ten serwowany w Tamce 43 po prostu mi nie smakuje.

Topinambur z żółtkiem, puree ziemniaczanym i oliwą truflową

To bardzo niepozorne danie było najsmaczniejszą pozycją wieczoru. Swojskie ziemniaki w połączeniu z lekko orzechowym smakiem topinambura i żółtkiem rozlewającym się po całym talerzu idealnie trafiły w mój gust. Cóż, to kolejne potwierdzenie zasady, że w prostocie tkwi siła.

Przegrzebek z czarnym risotto i pasiflorą

To jedyne danie wieczora, na temat którego mam mieszane uczucia. Bardzo dobrze przyrządzony przegrzebek został według mnie przyćmiony zbyt dużą ilością ciężkiego risotto. Wciąż nie wiem też czy smakowało mi połączenie owoców morza i pasiflory. Po pierwszym kęsie byłam zachwycona, ale potem mój entuzjazm malał wprost proporcjonalnie do ubytku dania na talerzu.

Sandacz z grillowaną dymką, sosem umami i kurzem z anchovies

Ryba przygotowana metodą sous vide zachowała dużo soczystości, a jej mało wyrazisty smak dobrze zrekompensował lekko słonawy kurz z anchovies i sos umami o intensywnym sojowym aromacie. 

Perliczka z wędzoną gęsią, wędzoną truskawką i rabarbarem

To danie jest moim numerem dwa kolacji i jedynym, podczas jedzenia którego żałowałam, że mam przed sobą jedynie niewielką porcję degustacyjną. Soczysta perliczka, słonawa wędzona gęś, palone masło i mocno imbirowy rabarbar stworzyły świetną kompozycję smakową. Przyznam się jednak, że o tym, że truskawka była wędzona dowiedziałam się dopiero, pisząc tę recenzję, gdy przeczytałam menu degustacyjne na stronie internetowej restauracji.  Cóż pewnie mam zbyt słabo rozwinięte kubki smakowe, by wyczuwać takie niuanse... ;)

Czerwone pomarańcze z sorbetem z mascarpone

Deser, który niespodziewanie pojawił się jako przerywnik między daniami głównymi. Bardzo dobry zabieg, który sprawił, że nie znudziliśmy się wytrawnymi smakami. Deser był bardzo orzeźwiający. Lekki jak chmurka sorbet z czerwonych pomarańczy dobrze kontrastował z chrupiącym, karmelowym płatkiem, którego smak przywiódł mi na myśl tzw. brandy snaps.

Królik z marchwią, naturalnym jogurtem i oliwą szczypiorkową

To chyba najbardziej soczysty królik, jakiego miałam okazję jeść. Wszyscy ci, którzy kiedykolwiek próbowali zmierzyć się z przygotowaniem królika w domu wiedzą o czym mówię. Swoją delikatność mięso zawdzięcza królującej w kuchni Roberta Trzópka metodzie sous vide. Na talerzu pojawiła się także przygotowana na dwa sposoby marchew (pieczona i surowa), kwaskowaty jogurt naturalny, oliwa szczypiorkowa o pięknym, zielonym kolorze oraz kurz z suszonych grzybów.

Pasternak z migdałami i lodami szafranowymi

Drugi deser okazał się najbardziej zaskakującą potrawą wieczoru. Moi stali czytelnicy pewnie wiedzą, że nie przepadam za warzywami korzeniowymi i do tej pory nikt nie przekonał mnie bym dobrowolnie zajadała się selerem, czy pietruszką. Kiedy kelner postawił przede mną deser z pasternakiem gotowanym w kardamonie w roli głównej, rzuciłam nerwowe spojrzenie swojemu towarzyszowi, po cichu planując co zrobić z tym fantem. Nie chciałam poddać się bez walki i spróbowałam jeden kęs. Potem drugi, trzeci, czwarty i zanim się obejrzałam wymiotłam wszystko, co znajdowało się na talerzu - rzeczony pasternak z nutą kardamonową, migdałową śmietankę, karmelizowane orzechy laskowe, kremowe lody szafranowe i kwaśne zielone jabłuszko. Smak tego deseru tak utkwił mi w głowie, że nie zdziwię się, jeśli któregoś dnia wrócę do domu z siatką pełną pasternaku.

Wystrój i serwis

Jako, że na wrażenia, jakie wynosimy z restauracji, składają się także inne aspekty poza jedzeniem, nie mogłabym nie wspomnieć o wystroju i serwisie. Ten pierwszy jest minimalistyczny i nowoczesny. Nie odwraca uwagi od jedzonych w restauracji potraw ani nie przytłacza nadętą, wymuszoną elegancją, jaką często można spotkać w polskich lokalach. Serwis był taki jak być powinien - dyskretny, profesjonalny, dobrze mówiący po angielsku i potrafiący odpowiedzieć na pytania odnośnie serwowanych dań.

Podsumowanie

Jak widzicie, o jedzeniu w Tamce 43 można by pisać i pisać. To wszystko dlatego, że jest naprawdę pełne smaku, dopracowane w każdym calu i pięknie podane. Mimo, że każde z zaserwowanych nam dań było zupełnie inne, widać w nich pewnego rodzaju spójność i temat, który cicho się w nich przewija. Tym tematem jest osobowość chefa kuchni i jego styl gotowania. Właśnie tym, między innymi, ujęła mnie Tamka 43 - nie zjecie tam dań robionych jak na taśmie produkcyjnej przez kucharzy ślepo podążających za recepturami. 

Nazwa restauracji: Tamka 43

Adres: ul. Tamka 43, Warszawa

Cena menu degustacyjnego składającego się z 7 dań: 250 zł/os.

Karta win: bardzo bogata, zawierająca wina w każdej grupie cenowej (od 120 zł  za butelkę wzwyż)

Jedzenie: 8.5/10

Serwis: 9/10

Wystrój: 9/10

Stosunek jakości do cen: 10/10