Smalec wg M. Gessler

 Zaskakujący i fantastyczny - tymi dwoma słowami mogłabym opisać ten smalec. 

Do jego zrobienia przymierzałam się bardzo długo, bojąc się, że nie do końca trafi w gusta kulinarne mojej rodziny (w końcu jak to - morele i sezamki w smalcu?!). Okazało się, że całkiem niepotrzebnie, bo nawet moja mama, która nie lubi mięsa na słodko, zajada się tym smalcem. Ja do amatorów smalcu nie należę i z reguły nie jadam takich rzeczy, ale tego spróbowałam z przyjemnością. Jest zupełnie inny niż te, których dotychczas kosztowałam. Wszystkie smaki są w nim dobrze dobrane i żaden tak naprawdę nie dominuje. Całość jest mięsna i lekko chrupiąca, a dzięki morelom i papryce ma ładny, lekko pomarańczowy kolor. Zdradzę Wam też, że żadna z osób, która próbowała tego smalcu, nie domyśliła się, że są w nim sezamki i chleb :)

Składniki:

• 500 g słoniny
• 500 g podgardla wieprzowego
• 2 cebule
• kilka gałązek rozmarynu
• 50 g suszonych moreli
• ząbek czosnku
• 3 kromki razowego chleba
• 1 kopiasta łyżka słodkiej papryki
• mała paczka sezamków

Słoninę bardzo drobno pokroić. Zamarynować przez noc w czosnku i rozmarynie. Umieścić w rondlu na małym gazie i topić przez około 1,5h, po godzinie dodając pokrojone podgardle (M.Gessler sugeruje topić słoninę przez 3h, ale u mnie 1,5h starczyło). Cebulę obrać i pokroić w ćwiartki, umieścić w smalcu i zwiększyć ogień. Po kilku minutach wyłowić cebulę. Dodać pokrojone w plasterki morele i zdjąć z ognia. Następnie dodać pokrojony w drobną kostkę chleb i pokruszone w moździerzu sezamki. Doprawić do smaku słodką papryką. Można posolić, ale ja preferuję solić smalec bezpośrednio na chlebie.

Przełożyć do salaterek/małych naczynek, wystudzić i schłodzić w lodówce.

Smacznego!